Embed

KAĞITTAN BİR GEMİ

..güneşi görünce sevinirim.. kim sevinmez ki.. son üç ayda doğu karadeniz’e ne kadar gidilebilirse o kadar gittim.. son iki yıldır sıklıkla gidiyorum zaten işimden dolayı, bu ara yoğunlaştı.. güneş nadiren görülüyor malum bu mevsimde oralarda.. arhavi, hopa, çayeli, maçka, çanakçı, sürmene, arsin, pazar, yomra, ardeşen, sarp.. güneş ankara’da var.. soğuk da ankara’da var.. ben de ankaradayım.. yılın 362 günü şehir dışında da olsaydım ankara’da yaşıyor sayardım kendimi.. öyle istediğimden.. bakarsın yine ankara’da fakat şehir hayatından uzak yaşamaya başlarız bir gün ve bu bizim için hayırlısı olur.. eksik dilek dilememek gerekli.. telefonunu yoğun kullanan birisinin bir iki yıl içerisinde bataryası ne hale gelir bilirsin.. doldurunca boşalır kısa sürede, bazen dolduktan bir saat sonra yarı yarıya düşer.. değişik davranışlar sergiler.. yoğun şehir hayatını bu duruma benzetiyorum ben.. batarya mı, batarya insan.. ama insanın saçmalaması bir iki yıl değil daha uzun sürüyor.. alışveriş merkezlerine gittiğimizde enerjim tükenir benim.. yorulurum hemen.. uykum gelir.. yemek yemeye oturunca üst kat yemek salonlarına ağırlık çöker.. anlarım oraya ait olmadığımı.. oradaki işimi gördürmeyecek bunalımlar buhranlar yaşamam elbet, yan etkiler ortaya çıkar ama hemen, yukarıda saydığım.. zaten insandaki sorunlar doğadan uzaklaşmaya başladıktan sonra artmadı mı?.. 2 yaşındaki çocuklar depresyona giriyor.. böyle bir şey olabilir mi.. oluyormuş demek ki, tıp öyle diyor.. çocuklar bahçedeydi eskiden, tarladaydı, çayırdaydı, sokaktaydı.. şimdi evde çocuklar.. halının üzerinde bir oraya bir buraya, konsolda televizyon, dışarıda araba sesleri, egsoz gazı, üzüyor demek ki çocukları.. gıdalar desen zaten gdo’lu.. halen daha şehirde bir şeylerin üstesinden gelip daha iyi oldum sanıyor insanlar.. hücresinin genişliğiyle övünen mahkumlar gibi tıpkı.. akıyor hayat.. iş değiştiriyorum ben de.. küçükken emekte, kazakistan caddesinde işportada kolye satarak başladığım çalışma hayatımdan sonra şimdi ise bir yıl süren sınav mülakat aşamalarının ardından bir başka kuruma başlıyorum hayırlısı ne ise o olsun.. şimdiki işimden memnundum çok şükür ama bazı değerlendirmeler yapmak gerekiyordu ve benzeri.. hayırlısı her şeyin.. en çok en önemlisi, hayırlısı.. işi ben hayattaki bazı şeyler için araç olarak görüyorum bilirsin, başka da bir önemi yok benim için.. amir gitmiş müdür gelmiş, daire varmış da başkanı olmuş.. akşam 5’e kadar bunlar, geri kalanı hikaye.. önemlisi mutlu olmak, huzurlu olmak.. başını yastığa huzurla koyup, huzurla uyanmak.. bu ay da aralık.. emir için mühim.. güzel olacak demiştik.. dürüst bir dünyada güçlü olacağız.. elbette boşuna demedik, saçma sapan konuşma.. elbette boşuna demedik.. yazılmayan son vakitlerde gezmeli, çalışmalı, uğraşmalı çokça günlerimiz oldu.. ortalama ankara yaşantısı.. kâğıttan bir gemi yaptığımız da oldu, şehrin karanlık sokaklarında donu düşük çocukların yaptığı kağıttan gemilere güldüğümüz de.. ortalama ankara yaşantısı.. şiir, müzik, tiyatro.. ayaz, soğuk, rüzgar.. çiftlik, bahçeli, emek.. aşınmaz yürüyerek.. akün, tatbikat, irfan şahinbaş..  kırmızı, siyah, beyaz.. metin, ali, feyyaz.. iş gelir, aş geçer, yalan eğilip bükülür doğru kalır.. insana yakışan insanca yaşayıp var olmaktır.. yalanın eğilip büküldüğünü doğruyu bilen görür, doğrunun dik kaldığını yalanı bilen.. ama hayat her bir şeye rağmen geçer.. hayattır, zamandır, bilirim.. balığı severim ben.. mezgiti, granyözü, lagosu, zarganayı, somonu, levreği, ahtapotu,.. balıktır belki de 95. kilomun sebebi.. insan yaşar, insan sever, insan bilir, insan emektir.. insan yaşar.. kimi hak ettiğini, kimi hak etmediğini sandığını.. geçer hayat.. mazlumun ah’ına, çıkanın ahestesine rağmen geçer.. kartal var olsun da, cimboma rağmen de geçer hayat, fenere rağmen de.. sen kendin olduktan ve doğruyu avcunun içinde taşıdıktan sonra güzel geçer hayat.. dünya karmaşık.. dünya karışık.. patlamalar oluyor her bir yerde.. veya herhangi bir yerde, fark eder mi?.. ölüm uzak geliyor yine de insana.. insan anlamıyor.. anlamak da çözmeye yetmez zaten, bilmiyor insan.. dünya karmaşık.. dünya karışık.. daha da karışacak gibi görünüyor.. topyekün barış sağlamak da pek mümkün görünmüyor.. ölüm uzak geliyor çünkü insana.. ölüm uzak ya hani, barışa da gerek yok.. benim olmayan ölümün barışı da benim değildir diyor insan içinden.. bana dokunmayan ölüm bin yaş….. hayır hayır, insan bunu dememeli, insan bunu diyemez.. sana dokunmayan ölüm bin yaşamamalı.. insan, insanı bilir.. insan insanı vurmaz.. insan insanı bombalamaz.. bunları yapan insanlıktan çıkar hem.. ölüm uzak geliyor insana, topyekün barış sağlamak da pek mümkün görünmüyor.. tam bomba patlayan yerdeydim, 3 dakika önce oradan geçtim, her gün bindiğim otobüse patlama günü binmemiştim vb edebiyatlarından uzak olarak ve o cümlelerle bağdaştırılmamak üzere görüyorum ve diyorum ki herhangi bir vakit herhangi bir yerde silahtan bombadan toptan kılıçtan vücuduna giren bir metal parçasıyla ölebilir insan.. insanın en sevdiği de ölebilir.. bir sabah gözünü yıkık dökük bir hastanede açabilirsin, ulaşamamacasına hem de hiçbir kimseye.. her şey mümkün hayatta.. hayat da dünya da her bir şeye izin verebilir sana sormadan.. dünya karmaşık.. dünya karışık.. kağıttan gemilerimiz kadar masum değil artık dünya.. dalgalar hırçın, gökyüzü asi, suratlar asık, ipler gergin.. doğal afetlerden ve savaşlardan etkilenen çocuk sayısı 550 milyon.. Türkiye’nin nüfusunun 7 katı.. doğal afetlerden ve savaşlardan ölen çocuk sayısı oyuncaklarıyla oynayan çocuk sayısından fazla.. dünyadaki bomba sayısının oyuncak sayısından fazla olmasından sebep, olacaktı bu er ya da geç.. dünya.. karışık.. ne olursa olsun herhangi bir zaman ve herhangi bir yerde ‘doğru’ kalıyor değişmeden.. karışsa da dünya, topyekün barış uzak da olsa, kağıttan gemilerin masum gölgesi düşüyor doğruların üzerine.. taşıyor onları açık denizlere.. dünya halen ayakta duruyorsa açık denizlerin hatırına belki de.. bundandır işte, doğrular dünya yok olana kadar.. haydi bakalım, haydi yarın joko’nun doğum günü var..

 

BUĞRA YILMAZ

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !