...SÖZLER BİTİNCE ANLATAMADIKLARINA ÜZÜLME... *Buğra YILMAZ*

...SÖZLER BİTİNCE ANLATAMADIKLARINA ÜZÜLME... Buğra YILMAZ

31/12/2009 - BİLMEM KAÇINCI YALNIZ GECE ...

Okumaya başladıysan eğer, lütfen sonuna kadar...

Okuldan çıktım, 1,5 saat sonra eve girdim...Yalnızım yine..Annemle babam Antalya’da..Giysilerimi değiştirdim, dışarı çıktım..

Akşam olmuş bile..Alışveriş merkezine gittim..Aslında bir şeyler almayıp gezecektim sadece..Kitap, CD, teknoloji, giysi, spor, ev-dekor vs bakıp çıkacaktım..Ama, yine sadece bakmakla kalamadım...Karnım acıktı..Oturdum yemek yedim..Aramızda kalsın da, çok acıkmışım..Bu kadar kısa sürede yiyebileceğimi tahmin etmezdim..Kalktım hemen bir şey olmamış gibi ( sanki ne olduysa;) biraz çabuk yedim o kadar )..Çıktım elimde birkaç poşetle..Önce kısa bir otobüs yolculuğu, ardından ankaray...Ankarayda kapının “dıııt” sesinden donra binmeye çalışıp da sıkışanlar..Ve ardından tanıdık anonslar ; “Sayın yolcularımız kapı kapanma sinyalini duyduktan sonra lütfen trenlere binmeye çalışmayınız, tren kapılarına müdahale etmeyiniz, müdahale eden yolcularımızı lütfen uyarınız”..Ben henüz müdahale edenleri uyaran bir yolcu görmedim, neden uyarsın ki ?...Tren yolculuğum da bitti, indim Dikimevinde..15 dk daha yürüdükten sonra evime geldim..Kapı şifresini doğru kodlayıp kapıyı açtım, oradan da eve girdim..Poşetleri koydum odama..Şofbeni yaktım, banyoya girdim çıktım, müzik açtım..Dinlerken haberlere baktım internetten..Kalkıp çiçekleri suladım, yılbaşı çiçeği açmaya başlamış bile..Evin içerisindeki birkaç saatlik gezintinin ardından tekrar acıktığımı fark ettim..Bu aralar biraz yoğun, biraz da stresli sanırım ondan sebep bu yemek yeme isteğim..Aslında sevinmiyor da değilim, son bir ayda 4 kilo vermiştim..Mutfağa geçtim...

Önce kısa bir keşif yaptım, dolabı açıp malzemelere baktım..Izgara yapmaya karar verdim..Buzluktan bir poşet çıkarttım, çözünmesini bekledim ve dilimledim..Tuzunu, baharatını ve özellikle de kekiğini attım..Kızarttım, yedim..Üzerine bir de elmalı soda içtim..Odama geçtim..

Ders çalışmalıydım..Son senemdi ve biraz daha sabretmeliydim..Kitap ve defterimin kapağını açtım..Ama...İstemedi canım..Artık gerçekten sıkıldım bu yoğunluktan, çok yordu beni..Gerçekten çok yordu..Kapattım tekrar..Televizyonun başına geçtim sonra, hemen bir canlı yayın açtım..Bir önceki yazımda belirttiğimden dolayı işte..Herhangi bir canlı yayın..(Bu arada açtığım spor programıydı..)..

Yorulduğumu fark ettim..Çok erken vakitte kalkmıştım..Okula gittim..Doğalgaz projesi teslim ettim sayfalarca, sonra makine projesi için yeni sorumluluklarım oldu, yeni tasarımlar, onlarca sayfa hesaplamalar..Benim neyimeydi ki fotovoltaik sistem ve güneşi takip edebilen mekanizması..Ama ne yapayım, girdik bir kere işte..

Evet yorulmuştum..Televizyon açıkken koltuğa uzandım..Günümü düşündüm..İhtiyacı olan insanların gülümseyerek yaklaştığını hatırladım, istemeyerek..İhtiyaçları bitenlerin arkalarına bakmadan gidişlerini sonra..Onu da istemeyerek..Sonra dejenere olan ilişkiler geldi aklıma, ofladım..Sonra savaşlar, mal mülk savaşları, çıkar çatışmaları, içine çekilmeye çalışıldığım üstünlük kurabilme ve bencillik savaşları..Bana neyse ! ...Üstelik her biri sadece bugünden arda kalan ! .. Ne gelir elden ...

Gecenin körü...Montumu giyinip bahçeye çıktım, oturdum çardakta..Hava alma ihtiyacı hissettim..Üşüdüm, aklım başıma geldi girdim tekrar içeri..

Lambamı yaktım, sağ tarafına geçtim masamın..

Bir kağıt, bir de kalem aldım elime..

Yazmaya koyulduk birlikte,

Onlar da yargısız infazlarıma şahit olsunlar diye...

BUĞRA YILMAZ *ÇoCuK*

Paylaşanlar.. (6) :: Düşüncelerini Paylaş.. :: Bağlantı

29/12/2009 - BELKİ DE KARNIM ACIKMIŞTIR...KİM BİLİR...

   Uyumam gerekiyor geç oldu...Uykumu uyuttum gizliden, kapısını kapattım içeriye geçtim..Yaktım ışıkları..Saat geç oldu...

   Kimsecikler yok evde, bir hafta oldu...Önümde de bir hafta daha var yalnızlığımla..Ama..Saat geç oldu, sabah çok erken kalkacağım yine, henüz hava aydınlanmamışken...Saat şu an 02:00...

   Buzdolabının kapağını açtım, dikildim başında biraz...Akşam yediğim ton balığından arda kalanını da yemeye karar verdim..Çıkarttım, limon sıktım, tuz attım ve yedim afiyetle...Sonra meyve sıkmaya koyuldum sevdiğim bir karışımla...Elma, portakal ve kivi sıktım..Bir büyük bardak...İçine buz attım, içtim..Çok güzel geldi...Ev sessiz..Televizyon açtım..Gece uyanıksam ve benden başkası yoksa eğer televizyonda ilk rastladığım canlı yayını açıyorum..Konusu, konuğu, düşüncesi hiç de umurumda olmaz..Canlı yayındır çünkü..Çünkü o saatte benden bir başkasının daha yaşadığını görmek güzeldir benim için..An’ı yaşayan bir ses duymak güzeldir o saatte..İşte bunlardan sebep ola açtım televizyonu biraz önce, halâ da açık..

   Neden uyumak istemiyordum ? ..Altı üstü birkaç saat uyuyacaktım belki de ondandır..Belki de sabah kalkmanın zorluğundandır..Belki de kalkıp gittiğim yerlerde zorla gülümsüyorumdur da ondandır...Soğuktandır belki de..Belki de artık görmekten sıkıldığım “menfaat ilişkilerindendir” ..Hani işi olana kadar gülen, ardından iş bitiminde tanınmayan yüzlerdendir...Belki de her şeyin yüzeyselliğindendir..Samimiyetin yok olmuş olmasındandır belki de..

   Neden uyumak istemiyordum ? Belki de uyumayıp da hayata dair yeni umutlar yeşertmek istiyorumdur da ondandır...Hayallerime sarılmak isteğimdendir belki de..

    Ya da kim bilir...Belki de sadece karnım acıktığındandır..

    Kim bilir ...

                                                 BUĞRA YILMAZ *ÇoCuK*

Paylaşanlar.. (4) :: Düşüncelerini Paylaş.. :: Bağlantı

20/12/2009 - AĞLAMAKLI..SUSUYORUM..

O kadar ağlamaklıyım ki...Anlatamam..Derin derin nefes alıyorum bazen ağlamamak için..Niye mi ?..Hayat işte..

Ne zaman büyüdük böyle, hayat derdine ne zaman düştük...Hatırlamıyorum..Bazen dertleri koparıp da atamıyorum...Ne zaman girdik sıkıntıların içine..Ne zaman insan olmayı öğrendik de akıl verir olduk küçüklere..

   Ağlamaklıyım..Kaçıyorum o yüzden her şeyden..Şarkılardan, televizyondan, suretlerden...Azıcık sesim titrese ağlayacağım çünkü biliyorum, biraz olsun dudaklarımı ısırsam ıslatacağım yanaklarımı..Biliyorum..Kaçıyorum o yüzden..Sadece derin derin nefesler alıyorum, susmaya çalışıyorum..Ölmek geçiyor bazen aklımdan, hemen kalkıyorum oracıktan..Çünkü ölmek için neden ararsam bulacağım, çok iyi biliyorum...Sevdiklerimi düşünüyorum sonra, sevenlerimi..Ölmemek için kaçıyorum oradan..Çünkü neden var biliyorum ve ölmeye karar verirsem eğer, bulacağım..Öleceğim o zaman eminim..

   Dengesi bozuldu yine yaşamın..Yine boğazım düğümlendi aniden..Hiç beklemediğim bir anda..Boğazıma sarıldı birisi sanki, bırakmıyor..Kötü oldum..Halin ne diye sorsa birisi tersleyecek kadar kötü oldum..Evet evet ben..Öyle oldu oldum..Bağırasım var..

   Susuyorum şimdi...Çünkü konuşursam ölmek için bir neden bulacağım..Susuyorum.. Haykırasım olduğu halde susuyorum..Anlatabilsem rahatlayacağımı bile bile susuyorum..Susuyorum..Çünkü neyi anlatacağımı bilmiyorum..Neyi anlatıp, nasıl anlaşılacağımı da bilmiyorum..

   O yüzden..

        Ben Ağlamaklı..Susuyorum...

BUĞRA YILMAZ * ÇoCuK*

Paylaşanlar.. (5) :: Düşüncelerini Paylaş.. :: Bağlantı

14/12/2009 - ERKEK DEDİĞİN ...

Erkek dediğin görmeli..Kendine ihtiyaç olduğunu hissetmeli..Hissetmeli ki öyle “bir ben varım” havalarına girmemeli..Büyük görmemeli kendini kimseden ki yüreği hep bu dünyadan büyük kalsın..Görmeli erkek dediğin, yaraladıysa birini gurur yapıp gitmemeli..Vicdanına sormalı, görmeli yaptığını..Görmeli ki kazınsın yüreğine..

   Erkek dediğin bilmeli...Nerede ne yapacağını, kime ne diyeceğini..Haksız olduğunda özür dilemesi gerektiğini..Bilmeli..Özrün asaletten geldiğini, özrün diz çökmek olmadığını, özrün teslimiyete yabancı olduğunu..Bilmeli erkek dediğin, kırdığını günlerce düşünebilmeyi, bağırıp çağırmaya, yıkıp dökmeye başlamadan evvel içinden on’a kadar saymayı bilmeli...Bilmeli ki kazınsın yüreğine...

   Erkek dediğin öğrenmeli...Nerede ne yapacağını, kime ne diyeceğini...Özrün asaletten geldiğini...Bilmiyorsa öğrenmeli...Ne yapmak, nasıl davranmak için varolduğunu...En iyinin olduğu gibi kötünün de neler yapabileceğini öğrenmeli...Bilmiyorsa sevdiğini nasıl mutlu edeceğini, öğrenmeli erkek dediğin...Gönül almayı da öğrenmeli, öğrenmeli ki onarmanın huzuruna varmalı...Öğrenmeli ki kazınsın yüreğine....

   Erkek dediğin sevmeli...Dostu, arkadaşı, anayı, babayı, sevgiliyi..Öyle seviyorum deyip de geçiştirmemeli erkek dediğin, inandırmalı..Sevdiğini göğsüne bastırırken kırmamalı erkek dediğin, ne kadar coşkulu da sevse incitmemeli severken...Ve..Güzeli güzel yapanı, iyiye anlam kazandıranı..Sevmeli erkek dediğin..Sevmeli ki, iyiye anlam kazandıran zincire bir halka da kendisi olmalı..Hem de öyle zinciri çürütmek için değil, ayrılmak isteyen halkaları da bir arada tutarak...Sevmeli erkek dediğin..Sevmeli ki kazınsın yüreğine..

   Erkek dediğin hatırlamalı..Unutmamalı erkek dediğin..Yapılan iyiliği gibi kötülükleri de hatırlamalı..Hatırlamalı ki zamanı geldiğinde kötüyü iyi yapabilsin..Kötüyü unutmamalı ki iyiyi de hep hatırlayabilsin..Unutmamalı erkek dediğin, verdiği sözü, geldiği yeri, kurduğu hayali...Unutmamalı ki yüreği yosun tutmasın...Kurduğu düşü, gördüğü rüyayı..Unutmamalı..Hatırlamalı ki kazınsın yüreğine..

   Erkek dediğin vermeli...Karşılık beklemeden vermeli..Yüreğini sevdiğine, aklını hayata, asaleti dostuna, yumruğun hasını düşmanına vermeli..Erkek dediğin, erkek gibi karar vermeli..Erkek dediğin gereğinden fazla değil, vereceğini kararında vermeli...Bilmeli ki fazlası kendine gün döner geri gelir..

    Ve unutmamalı ki ;

                         Fazla veren eksik de verir...

                                          BUĞRA YILMAZ *ÇoCuK*

                                                    S.İ.S sayfa 19..

Paylaşanlar.. (6) :: Düşüncelerini Paylaş.. :: Bağlantı

3/12/2009 - FOTOĞRAFLARLA GECEDEN KALANLAR ...

52 saattir uyuyamıyorum..Zor sabah oluyor..Aylar önce bıraktığım uyku ilaçlarıma gitse de elim, içmedim ve açıkçası bu yorucu 52 saatin ardından bu iradeyi korumak çok da zor oluyormuş..Bunu fark ettim..

İşte uykusuz bir gecenin ardından kalanlar ...